فیلمهنر و سینما

نقد فیلم خانواده‌ فیبلمن 2022 | نقد فیلم The Fabelmans

خانواده فیبلمن شخصی ترین فیلم استیون اسپیلبرگ است. و در نتیجه در مورد فیلمسازی. با نقد فیلم خانواده‌ فیبلمن 2022 همراه باشید. می‌توانیم کارنامه استیون اسپیلبرگ را با ویژگی‌های مختلف توصیف کنیم: پربار، عظیم، متنوع، موفق، محبوب، تأثیرگذار، تاریخی، جریان‌ساز، سرگرم‌کننده، هیجان‌انگیز و غیره، اما «شخصی» احتمالاً یکی از انتخاب‌های ما نیست! غول جریان اصلی سینمای آمریکا و یکی از بزرگترین سرگرمی های تاریخ هنر هفتم از همان ابتدا و پس از نشان دادن استعداد شگفت انگیز خود در داستان گویی بصری و ایجاد تعلیق و اکشن موثر و جذاب با اولین فیلم بلند خود یعنی دوئل مسیری را طی کرد. که بیش از فراهم کردن امکان بیان دیدگاه شخصی خود از جهان، انسان و زندگی، شکل طبیعی او را به تصویرگری ماهر از تخیلات دیگران تبدیل کرد. در ادامه با مجله نوبل همراه باشید.

کسی که قبل از 30 سالگی، فیلم مثال زدنی و آموزنده آرواره ها را به عنوان آغاز بلاک باستر تابستانی ساخت و 6 سال بعد با داستان باستان شناس کاریزماتیک ماجراجوی ایندیانا جونز و مهاجمان کشتی گمشده (ایندیانا جونز و Raiders of the Lost Ark) ضمن افزودن یک کلاسیک کامل و بی نقص دیگر به خاطره جمعی سینمادوستان، رسماً در قالب یک فرنچایز وارد فیلمسازی شد، در میان هیاهوی شیرین موفقیت های همه جانبه متعددش. به ندرت فرصتی برای مقابله با نگرانی های کوچکتر یا ایده های درونی داشت.

نقد فیلم خانواده‌ فیبلمن 2022
نقد فیلم خانواده‌ فیبلمن 2022

تصور عمومی از استیون اسپیلبرگ در تمام این سال ها به خط تولید قابل اعتماد و قابل اعتماد یک شرکت فیلمسازی بزرگ نزدیک تر بوده است تا هنرمندی که ادراکات فردی خود از زندگی طبیعی را با کمک حساسیت های خلاقانه خود به روایتی معنادار در بافت تبدیل می کند. از یک نسخه خیالی از زندگی . کیوریتور فرآیندی است که در آن یک داستان یا فیلمنامه آماده به عنوان ورودی به دست یک اپراتور توانا می رسد و خروجی آن یک مدل سازی بصری بهینه و چشمگیر از ظرفیت انتزاعی موجود در متن اصلی است.

اسپیلبرگ تا به امروز 34 فیلم سینمایی را کارگردانی کرده است (بدون احتساب فیلم آتشفشان، اولین فیلم نیمه گمشده اش و با در نظر گرفتن دوئل که در ابتدا به عنوان یک فیلم تلویزیونی جلوی دوربین گرفته شد) و از این میان شخصاً داستان و نویسندگی داستان را برعهده داشته است. فیلمنامه تنها 4 اثر البته این تمایل به انتخاب متون نوشته شده توسط دیگران نه عجیب است و نه جدید. اما زمانی که کفه ترازو در کارنامه فیلمسازی شهیر به سمت آثار سنگینی می رود که متعلق به جریان اصلی سینما هستند و تنها به وظیفه داستان گویی خود می رسند و دعوت صریح برای ورود به دنیای ذهنی و احساسی سازنده محسوب نمی شوند، گروهی تماشاگران فیلم ها را کمتر جدی می گیرند. (خوشبختانه نویسنده از این دسته نیست و امیدوار است شما هم نباشید!) و نقض این قاعده با وقوع بیشتر خودنمایی می کند.

این اهمیت اولیه خانواده فیبلمن است. جدیدترین اثر این فیلمساز 76 ساله اولین باری است که او مستقیماً به سراغ روایت یک داستان شخصی رفته است. نه فقط شخصی؛ که اساساً بر اساس دوران کودکی و نوجوانی خودش است (تغییر نام خانواده از اسپیلبرگ به “افسانه” مرد بر این اقتباس حکایتی از واقعیت شخصی فیلمساز تأکید دارد؛ و البته عنوان فیلم را به موضوع روایت و داستان پیوند می دهد. ). داستان سامی فیبلمن/استیون اسپیلبرگ، خانواده‌اش و به‌ویژه پدرش برت/آرنولد (با بازی صمیمانه‌ای نادر توسط پل دینو) و مادرش میتسی/لیا (با اجرای صادقانه و آشکار میشل ویلیامز)؛ و البته راهی که این دو خواه ناخواه پسر را به سوی مهم ترین عشق زندگی اش سوق می دهند و تمام موفقیت های آینده اش.

نقد فیلم The Fabelmans
نقد فیلم The Fabelmans

خانواده فیبلمن با اولین تجربه کوچک سامی از تماشای یک فیلم در سینما شروع می شود و قبل از شروع کار رسمی او در هالیوود به پایان می رسد. این تصمیم اسپیلبرگ و تونی کوشنر (که پیش از این فیلم های مونیخ، لینکلن و داستان وست ساید را برای اسپیلبرگ نوشته بود) به وضوح جهت گیری روایت فیلم را روشن می کند. انگار سازنده به مخاطب می گوید بقیه اش را خودت می دانی! و آنچه ما تماشا کردیم روایتی از گوشه و کناری بود که به اندازه سال های درخشان این فیلمساز در هالیوود در کانون توجه رسانه های جریان اصلی نبوده است. و این موضوعی است که اسپیلبرگ به جای سپردن آن به نگاه و تحلیل دیگرانی که پس از او خواهند آمد، فرمان روایی او را در دست گرفته است.

ساخت فیلم شیر شاه ۲ رسما تایید شد

یکی از ثروتمندترین کارگردانان جهان، در راه خلق عناوین موفق و پرطرفدار حرفه ای خود، ظرافت هنری و زیبایی ذاتی خود را با محاسبات تجاری و تخصص فنی آمیخته و به روایت خودش، این دوگانگی شور و اشتیاق را به ارث برده است. عقل مستقیماً از مادر و پدرش. همان صحنه آغازین و درهم تنیدگی سمی کوچک بین توضیحات فنی دقیق پدر در مورد نحوه کار دوربین فیلمبرداری و پروژکتور و نحوه شکل گیری توهم یک تصویر متحرک در ذهن انسان و اشاره های صمیمی و مختصر مادر به تجربه رویایی. تماشای فیلم در سالن سینما تضاد ایجاد می کند. که منجر به جدایی اجتناب ناپذیر این زوج می شود و همچنین وجود دوگانه فیلمسازی برای اسپیلبرگ را مستقیماً به تجربه زیسته با والدینش مرتبط می کند. از این منظر، موقعیت آینده فیلمساز در صنعت سرگرمی آمریکا نتیجه محدود کردن استعداد ناب جوانان سرکش به چارچوب محدودکننده جریان اصلی فیلمسازی نیست که مبتنی بر درک شخصی از رسانه سینماست.

اما خانواده فیبلمن نه تنها در مورد خانواده اسپیلبرگ است و نه تنها در مورد شکل گیری علاقه استیون جوان به سینما. جالب ترین زاویه متن برای پرداختن به ماجراها، درهم آمیختن فصل های مختلف زندگی سامی با خود فرآیند فیلمسازی است. از این منظر، خانواده فیبلمن درباره شیوه ای است که در آن هنر و تکنیک روایت و انتخاب بخش هایی از واقعیت خام برای شکل دادن به خوانشی معنادار و احساسی با تجربه زندگی استیون/سامی گره خورده است. اشاره ای تکان دهنده به این که داستان ها، هر چقدر هم که خیالی و دور از واقعیت باشند، همواره حاوی مقداری غیرقابل انکار روح و جان خالقانشان هستند. به این ترتیب تمام فیلم های اسپیلبرگ شخصی هستند. چون در همه آنها راوی یک داستان بود.

این فیلم چندین فصل دارد که هر کدام به رابطه جنبه خاصی از فیلمسازی با زندگی سامی و والدینش می پردازد. سامی در فصل اول و در کودکی با تماشای فیلم The Greatest Show on Earth و هدیه گرفتن یک قطار اسباب بازی و تماشای حرکت واگن ها برای اولین بار با مفهوم قاب بندی در سینما و تاثیر آن در سینما آشنا می شود. درک انسان از پدیده های فیزیکی و سپس با ایده و راهنمایی میتسی به دوربین فیلمبرداری به عنوان ابزاری برای تسلط بر هرج و مرج وحشتناک زندگی انسان نگاه می کند. در اولین مرحله از رویارویی سامی با نتیجه نهایی فیلمی که ضبط کرد – به جز اشاره اسپیلبرگ به برخورد نزدیک معروف از نوع سوم (برخورد نزدیک از نوع سوم). پسر کنجکاو با تمرکز بر حجم نور قابل مشاهده از زیر در کمد کوچک، برای اولین بار لذت کنترل جادوی تصاویر متحرک را می چشد و اولین جلسه نمایش زندگی خود را در همان راز تجربه می کند.

پس از پرش بزرگ فیلم، خانواده فیبلمن وارد قسمت اصلی روایت آن می شوند. به نوجوانی سمی می رسیم و این خبر بسیار خوشحال کننده ای است! زیرا از این نقطه به بعد در فیلم می توانیم از بازی پر انرژی گابریل لابل در نقش سامی لذت ببریم. لابل – که از زوایای خاصی شباهت وحشتناکی به اسپیلبرگ جوان دارد! – در اولین نقش محوری خود در کارنامه کاری خود، بدون حتی یک لحظه تردید و لکنت، روایت فیلم را پوشش می دهد و تمام نت های کمیک، دراماتیک یا تراژیک نقش را به درستی ایفا می کند.

حتی با ورود به فصل جدید زندگی سامی، محور روایت تغییر نمی کند. تقریباً تمام موقعیت‌های متن اسپیلبرگ و کوشنر یا مستقیماً به تلاش مسموم برای ساخت پروژه‌های شخصی و کوچک سینمایی‌اش مربوط می‌شود یا به‌طور غیرمستقیم بهانه‌ای برای الهامات و برداشت‌هایی می‌شود که در فیلم‌سازی مورد استفاده قرار خواهند گرفت. او که شروع به ضبط لحظات شخصی تر خانواده از همان ابتدای مهاجرت آنها به آریزونا کرده است، این کار را تا سفر کمپینگ جمعی آنها در نوجوانی ادامه می دهد.

فیلم به دست آمده که قرار بود چیزی بیش از چند تصویر بی ضرر و معصومانه از سرگرمی یک خانواده نباشد، در چند مرحله معنای عمیق تری پیدا می کند. ابتدا، پس از مرگ مادر میتسی، برت از سامی می خواهد که از تعطیلات آنها فیلمی بسازد تا مادرش را خوشحال کند. این میل اولین برخورد مسموم با مفهوم «فیلمسازی برای دیگران» است. که فیلم ها می توانند برای مردم معنی داشته باشند. که می توان آن ها را به گونه ای کنار هم قرار داد تا کسی را خوشحال کند. سامی در ابتدا علاقه ای به این کار ندارد. او ترجیح می دهد به پروژه شخصی جالب تر خود برسد. همین نکته را عموی کاریزماتیک میتسی (با حضور چشمگیر جاد هرش) به وضوح برای پسر آورده است. که هنر به سمتی می رود و خانواده به سوی دیگر. و این می تواند هنرمند را از هم بپاشد.

شروع فیلمبرداری فصل چهارم سریال The Boys

وقتی سامی بالاخره پشت میز تدوین می نشیند، با جنبه دیگری از فیلمسازی مواجه می شود که انتظارش را ندارد. در این سکانس درخشان بی کلام (که به موازات موسیقی باخ و تصاویری از فاصله فزاینده میان میتسی و برت در رابطه محکوم به فنا کشیده شده است، ساختار مونتاژگونه که کاملاً با محوریت سکانس مطابقت دارد)، او به سادگی به دنبال یافتن آن است. منتخبی از تصاویر سفر آنهاست که مادرش را با حال و هوای شاد در مرکز تصاویر قرار داده است. تا روایتی بسازد که روزهای بهتر را به یاد زن عزادار بیاندازد. بلکه اندکی از غم او کم کن. اما طولی نمی کشد که سامی با ماهیت اولیه فیلمبرداری آشنا می شود. که دوربین همه چیز را ضبط می کند. و نه فقط بخشی که دوست داریم. این اولین مواجهه نوجوان فیلم دوست با «فیلمسازی درباره حقیقت» است. برخوردی که او را تا حد واکنش فیزیکی می ترساند. اولین معضل جدی زندگی او انتخاب بین روایات ممکن از یک موقعیت; با تصمیم اصلی چالش برانگیز اخلاقی آن: آیا برای ساختن یک روایت ترجیحی، باید مشاهدات نامطلوب را نادیده گرفت؟ آیا با بریدن و کنار گذاشتن واقعیت ناخوشایند می توان برای همیشه از سایه سنگین حقیقت خلاص شد؟

ادامه رفتار سرد سامی با میتسی به آن صحنه کلیدی و تعیین کننده می رسد که در قالب نقطه تلاقی دو سر یک چرخه روایی کامل، مادر را با نتیجه مسیری که شخصاً پسر را در پیش گرفته بود مواجه می کند. سالها پیش میتسی که معتقد بود ضبط لحظه تصادف واگن قطار و تماشای فیلم باعث می شود “دیگر ترسناک نباشد” حالا پس از تماشای نوار حذف شده فیلم خانوادگی با حقیقتی روبرو می شود که مدت هاست از آن دوری می کرده است. . گویی سامی می خواهد که میتسی به جای فرار از وحشت بزرگ زندگی اش، یک بار برای همیشه با آن روبرو شود. شاید مثل قبل ترسناک نباشد.

پس از این اوج دراماتیک مهم و با سفر خانواده به کالیفرنیا، ساخته جدید اسپیلبرگ وارد معمولی ترین قسمت روایت خود می شود. اگرچه خانواده فیبلمن از ابتدا ترکیبی از ملودرام و کمدی در چارچوب عادات سبک و لحن آشنای سینمای استیون اسپیلبرگ بوده است، اما مجموعه صحنه‌های فصل جدید فیلمنامه همچنان به الگوهای آشنای فیلمنامه نزدیک و وفادار مانده است. “فیلم روی سن” که درجه ای از جدایی وجود دارد. در تجربه تماشای فیلم ایجاد می کند و رشته روایت هدفمند آن را می شکند. به عنوان مثال، اگرچه برای رسیدن به جشن فارغ التحصیلی به یک رویارویی مسموم با لوگان (سم راکنر) نیاز داریم و آشنایی با مونیکا (کلویی شرق) نیز با بخشی از همان روند روایی برای رسیدن به آن نقطه اوج عاطفی همراه است، اما اگر روی خود صحنه ها و ارتباط موضوعی آنها با تجربه گذشته، بر خلاف دو سوم ابتدایی روایت، مسطح و تک بعدی به نظر می رسند (مثل نمونه ای مانند ملاقات سرزده عمو بوریس که هم در کیفیت و هم موقعیت دوگانه اش با سامی ، و در رابطه با زمینه موضوع اصلی فیلم درست و دقیق کار شده است).

نتیجه و خلاصه فصل دبیرستان اما همانطور که انتظار می رفت توجه را به جای مناسب باز می گرداند. سامی فیبلمن در قالب تجربه ساخت و ارائه فیلمی از تفریحات ساحلی دانش آموزان و واکنش هایی که دریافت می کند، با جنبه های جدیدی از هنر و تکنیک فیلمسازی آشنا می شود. پسر افسرده و دلشکسته ای که در اکران فیلم شاد و پرانرژی خود به تنهایی و جدا از جمعیت در کنار پروژکتور ایستاده است، از واکنش های پرشور همکلاسی هایش مرهم کوچکی برای اندوهش درست می کند. گویی این جدایی و در عوض خیره شدن چشمان جمعیت به روایتی خاص و هدفمند که تک تک جزئیات آن را انتخاب کرده اید، راهی است که اسپیلبرگ رابطه اش با جمعیت را تعریف می کند. نمایشی از تنهایی راوی؛ و قدرت و نفوذی که روایت دارد.

نقد سریال آندور (Andor) | فصل اول

سامی که اهمیت روایت را در تجربه تدوین یک فیلم خانوادگی به گونه ای آموخته بود که هرگز فراموش نمی کند، حتما می دانست که با انتخاب هایش برای فیلم مدرسه ای چه دردسرهایی برای چاد (اوکس فگلی) به همراه خواهد داشت! چیزی که او انتظار ندارد واکنش لوگان و برداشت او از تماشای فیلم است. اگرچه سامی برای ارائه تصویر دلخواه خود از پسر محبوب مدرسه انتخاب های آگاهانه ای انجام داده است و به اعتراف خودش این کار را برای جلب توجه و حمایت او انجام داده است، اما احساسی که لوگان از تماشای تصویر قهرمانانه اش در فیلم تجربه می کند مخالف هر نوع احساسی غرور است یا غرور. در عوض، در آسیب پذیرترین حالت روانی و عاطفی خود، تماشای آن خوانش غیرواقعی از خود را حمله ای شخصی به حقیقت خود می بیند و در برابر نگاه زهرآلود فرو می ریزد. فیلمساز جوان با چشمانی برآمده از تفاوت انگیزه خود با آنچه که لوگان احساس می کرد صحبت می کند و پاسخ لوگان این است: “مهم نیست قصد شما چه بوده است!”

اگر تجارب قبلی سامی سامی را متوجه اهمیت نیت هنرمند برای کارش کرده بود، کشف جدید مانند سیلی به صورت او می زند: فیلم زندگی و وجودی مستقل از میل، اعتقاد، نظر و نیت فیلمساز دارد. ، و ممکن است نتیجه کار فقط به قصد نباشد به حروف اول او نزدیک نشوید که برعکس خواسته اوست. به این ترتیب، خانواده فیبلمن یک بحث تحلیلی سینمایی را هنرمندانه به روایت داستانی که گفته می‌شود پیوند می‌زند. بدون یافتن ذره ای ماهیت توضیحی غیرطبیعی. و البته این فرصتی را برای شوخی خودآگاه درخشان دیگر فیلم در قالب ضمانت سامی برای لوگان فراهم می کند. کسی که هرگز در مورد این داستان فیلم نخواهد ساخت!

با این حال، قبل از اینکه به جشن فارغ التحصیلی برسیم، صحنه بسیار مهمی وجود دارد که با در نظر گرفتن واقعیت زندگی شخصی فیلمساز اهمیت بیشتری پیدا می کند. طلاق والدین اسپیلبرگ تأثیر شدیدی بر زندگی او گذاشت و حتی به طور ضمنی راه را برای خلاقیت های مختلف او در تمام این سال ها باز کرد.

نکته ای که در بازگویی داستان این جدایی در خانواده فیبلمن اهمیت پیدا می کند، شیوه ای است که فیلمساز کل روایت را ابزاری برای احترام به پدرش می کند. در دنیای واقعی، آرنولد اسپیلبرگ به بچه ها می گوید که طلاق ایده او برای حفظ چهره مادرش بود. استیون در مصاحبه ای در مورد اینکه چگونه سال ها پدرش را برای این موضوع مقصر می دانست صحبت می کند. روشی که زندگی مشترک برت و میتسی برای سرد شدن و سپس پایان در فیلم اما به وضوح به زن و شیفتگی او به بنی (ست روگن) نشان داده می شود و حتی در صحنه ای که تصمیم به بچه ها اعلام می شود، آنها هستند. از حقیقت ماجرا آگاه است. این امر نشان می دهد. سامی که خود را در حال فیلمبرداری از این لحظه مهم در همان صحنه و با تصویری خیالی در آینه تصور می کند، سال ها بعد و با تولید خانواده فایبلمن، فرصت ثبت کامل داستان را پیدا کرد. که این بار به جای دور انداختن نوار فیلم ناخوشایند، حقیقت گو باشید. با همه سختی ها و پیچیدگی هایش.

در ادامه سفر سامی جوان به سمت فیلمسازی حرفه ای، یک سال بعد به نوشتن نامه برای شرکت های بزرگ تولید فیلم می پردازد و به برکت یکی از همین نامه ها است که سرانجام دعوت به کار می شود. اما آنچه که فیلم را به پایان می‌رساند، نمایش دقیق نحوه ورود سامی به اولین پروژه حرفه‌ای زندگی‌اش نیست، بلکه ملاقاتی اتفاقی با فیلم‌ساز بزرگی است که سال‌ها پیش یکی از آثار معروف او را تماشا کرده است. این دیدار ارزشمند درس کوتاه و مختصری را به سامی می آموزد که استیون با آخرین چهره بازیگوشی که هنوز فراموش نکرده نشان می دهد! فراتر از تمام ویژگی‌های برجسته فیلم، خانواده فایبلمن را شاید در آینده به خاطر همین صحنه و عظمت فرامتنی آن به یاد بیاوریم: ملاقات استیون اسپیلبرگ با جان فورد، به روایت خود اسپیلبرگ، با دیوید لینچ در نقش جان فورد!

 

منبع: rogerebert

این مطلب چقدر براتون مفید بود؟

مجله نوبل

سایت مجله نوبل یک سایت خبری و فرهنگی است که در زمینه‌های مختلفی از جمله تکنولوژی، فیلم و سینما، مد و استایل، سبک زندگی و ... فعالیت می‌کند. در این سایت شما می‌توانید به آخرین اخبار و گزارش‌ها در این حوزه‌ها دسترسی پیدا کنید و همچنین مقالات، نقد و بررسی فیلم‌ها، محصولات تکنولوژی و مد را مطالعه کنید.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا